Gisteren zat ik een broodje te eten 's middags op het terras van café 't Zeezicht op de Dageraadplaats in Antwerpen, toen iemand me een papiertje in m'n handen stopte. Een cadeautje: een gedicht. Ik moest beloven 't niet stuk te scheuren, en uit respect voor de creatieve mensheid... ziehier het gedicht dat erop staat:
In mijn hand
door het land;
in het Gerucht;
met een zucht; heel Gerust.
De naam van de dichter staat er ook op vermeld: Michel Baël. Hierbij, Michel, ik heb het dus niet stukgescheurd :-)